Kiekrz - pomnikowy dąb

Kiekrz to warta uwagi z przyrodniczego punktu widzenia miejscowość, która leży bardzo niedaleko Poznania. W 2026 roku ustanowiono nowy pomnik przyrody ożywionej w tej miejscowości. Chodzi o piękny okaz dębu szypułkowego, który rośnie przy ulicy Krętej. Ta wspaniała roślina zapuściła korzenie między drogą i ogrodzeniem prywatnej posesji. Ma wysokość około 20 m. Obwód pnia na wysokości pierśnicy mierzy ponad 3 m. Dąb ów ma nadaną nazwę oficjalną - jest to dąb "Jan". To drzewo zdrowe (stan na rok 2026), z ładnym, grubym pniem i szeroką, przepiękną, rozłożystą koroną. Grubę, okazałe konary tworzące koronę spektakularnie rozrastają się na drogą i przyległym terenem prywatnym. Drzewo jest z daleka widoczne i łatwo rozpoznawalne. Poniższe fotografie ukazują szczegóły jego budowy zewnętrznej. Zobaczyć na nich można koronę dębu, jego pień, konary, korę i liście jesiennie przebarwione.

Bardzo, bardzo urodziwe drzewo. Oglądanie takich roślin to sama przyjemność. Będąc w tej okolicy zachęcam do obejrzenia tegoż prawem chronionego, pomnikowego dębu, który stanowi cenny, ważny składnik tutejszego krajobrazu. Jest na co popatrzeć, jest na czym oko zawiesić. Po prostu super.

Bytyń - rezerwat przyrody "Bytyńskie Brzęki"

Lasy na obrzeżach miejscowości Bytyń należą do najciekawszych w Wielkopolsce. W nich znajduje się między innymi rezerwat przyrody "Bytyńskie Brzęki". Powstał w 1959 roku. Ma powierzchnię ponad 15 ha. To rezerwat florystyczny, leśny. Jest częścią siedliskowego obszaru Natura 2000 "Grądy Bytyńskie". Rezerwat jest z trzech stron otoczony lasami, z jednej strony graniczy z polem uprawnym. Przy jego granicy znajdziemy tablice, które informują, że jest to teren prawem chronionego rezerwatu przyrody. W rezerwacie występują lasy liściaste i mieszane, wykształca się tutaj grąd środkowoeuropejski. W drzewostanie występują między innymi dęby, sosny, brzozy, graby, klony, niektóre drzewa są bardzo okazałe i osiągają wymiary pomnikowe. Największą atrakcją przyrodniczą są rosnące tu objęte ochroną gatunkową brzęki, czyli okazy jarzębu brekinii. Największe okazy tegoż gatunku osiągają tutaj około 25 m wysokości oraz obwód pnia na wysokości pierśnicy mierzący około 0,5 m. W rezerwacie rośnie wiele innych interesujących gatunków roślin. Można wśród nich wymienić np. wawrzynka wilczełyko lub wiciokrzew pomorski (to także gatunki chronione). W rezerwacie występuje duża różnorodność świata grzybów oraz zwierząt. Bytują w nim między innymi gatunki objęte ochroną gatunkową (w tym ochroną całkowitą). Na szczególną uwagę zasługują żerujące tu, zimujące lub dokonujące rozrodu rozmaite gatunki ptaków (od małych ptaków śpiewających takich jak mysikróliki lub raniuszki, po duże ptaki szponiaste, dzięcioły lub ptaki z rodziny krukowatych). Rezerwat można obejść dokoła idąc wzdłuż jego granic. To wspaniałe miejsce, wręcz zachwycające. Poniższe fotografie ukazują ten cenny rezerwat w wybranych miejscach. Pierwsze zdjęcia pokazują wspomniane tablice informacyjne oraz granicę rezerwatu widzianą od strony pola uprawnego. Kolejne zdjęcia pokazują wnętrze rezerwatu widziane z jego granic, oczywiście bez wchodzenia na jego teren.

Fascynujące, ujmujące, przepiękne miejsce, które zauroczy i zachwyci niejednego wielbiciela przyrody oraz miłośnika lasów i natury. Chętnie tu powrócę. Rezerwat "Bytyńske Brzęki" to jedna z pereł wielkopolskiej przyrody. To teren, który zrobił na mnie wrażenie, wywołał wyłącznie pozytywne odczucia, wzbudził podziw.