Krzyż Wielkopolski to miejscowość, która może się pochwalić wieloma starymi i pięknymi drzewami, które rosną w różnych rejonach miasta. Nie sposób ukazać ich wszystkich. W tym wpisie powiem o pięciu pomnikowych drzewach, na które niewątpliwie warto zwrócić uwagę. Rozpocznę od dwóch dębów. Oba rosną przy ulicy Mickiewicza. Pierwszy swe konary rozpościera bliżej centrum miasta, ma niezwykle rozłożystą koronę, jest z daleka widoczny i nie rośnie tuż przy jezdni, ale kilka metrów od niej na terenie zielonym, przy pozostałościach dawnego boiska sportowego. Dąb został pomnikiem przyrody ożywionej w 1992 roku. Ma około 20 m wysokości i obwód pnia na wysokości pierśnicy mierzący ponad 3 m. Cechuje się ciekawą, rozbudowaną, kopulastą koroną o długich i bardzo ładnych konarach. Na pniu ma zawieszoną małą zieloną tabliczkę, którą oznakowuje się pomnikowe obiekty przyrodnicze. Poniższe zdjęcia ukazują to wyróżniające się drzewo.
Drugi dąb szypułkowy rośnie dalej od centrum miasta, także przy ulicy Mickiewicza, przy granicy z miejscowością Łokacz Mały. Ten okaz rośnie w tuż przy asfaltowej jezdni, między nią a chodnikiem przeznaczonym dla pieszych. Jest to dąb mający około 20 m wysokości, ale jest nieco grubszy od ukazanego powyżej okazu i ma mniej rozłożystą koronę. Obwód pnia na wysokości pierśnicy wynosi około 3,5 m. Na pniu także widnieje mała tabliczka, która oznajmia wszem i wobec, że mamy tu do czynienia z prawem chronionym, jednoobiektowym pomnikiem przyrody ożywionej. Został objęty tą formą ochrony w 1994 roku. Poniższe fotografie pokazują szczegóły budowy tej okazałej rośliny.
Przenosimy się teraz do wspaniałego pod względem dendrologicznym Parku im. Stanisława Staszica, który znajduje się przy ulicy Staszica. W parku rośnie mnóstwo wspaniałych, urzekających, cennych i pokaźnych rozmiarów drzew. Występują tu między innymi przepiękne dęby, lipy, buki, graby i wiązy. Szczególnie cudne są występujące na tym terenie wiązy. Ukażę szczegóły budowy dwóch pomnikowych wiązów (zachęcam do poszukania innych niezwykłych okazów z tego rodzaju), które rosną blisko wspomnianej ulicy, blisko granicy parku. Oba zostały objęte ochroną w 1994 roku i mają na korze pni przytwierdzone metalowe, małe tabliczki, które mówią o pomnikowym charakterze tychże wiązów szypułkowych. Pierwszy z nich ma około 20 m wysokości i obwód pnia na wysokości pierśnicy wynoszący około 3 m:
Tuż obok tego powyższego rośnie inny zwracający na siebie uwagę wiąz. Dwa pnie tuż przy ziemi zrastają się ze sobą i tworzą bardzo ładny "układ podwójny" o ponad 20 metrowej wysokości. Obwód grubszego pnia na wysokości pierśnicy mierzy około 2 m. Fotografie, które zostały zamieszczone poniżej szczegóły budowy zewnętrznej (koronę, liście, pnie) tego przyrodniczego, botanicznego obiektu ukazują.
Czas na ostatnie pomnikowe drzewo, które opiszę pokrótce i ukażę na zdjęcia w tym sierpniowym wpisie. Jest to niesamowity buk, który znajdziemy niedaleko kościoła, przy ulicy Sikorskiego. Rośnie tuż przy budynku mieszkalnym, jest częścią terenu zielonego przy owym budynku. Ma ciekawą budowę. Pień szybko, niewysoko nad ziemią rozdziela się na dwa potężne współprzewodniki. Drzewo ma około 20 m wysokości, obwód pnia na wysokości pierśnicy wynosi około 3,5 m i zostało objęte ochroną w 1994 roku. Oto jego korona i inne elementy budowy uwiecznione na fotografiach:
Zachęcam do wędrówek po mieście i poszukania przeróżnych ładnych, sędziwych drzew, także tych, ao może szczególnie tych, które opisałem i pokazałem powyżej. Mnóstwo drzew rosnących w Krzyżu Wielkopolskim zasługuje na zobaczenie. Te, które w tymże wpisie się znalazły należą bez najmniejszych wątpliwości do dendrologicznej elity miejscowości.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz